Metapsişik

Ölüm / Ölüm ötesi

Ölüm, ruh ile beden arasındaki ilişkinin kesin olarak kesilmesi demektir. Ölüm olayı ile hiper uzay hayatına, değişik bir zaman-mekan boyutuna geçilir.

Ölüm yok oluş, son değildir. Ölüm, dünya mekan-zaman şartlarından sıyrılıp, çok daha ince ve başka mekan-zaman şartlarına girmektir. Bu mekan, ruhların tekamül, yani gelişmişlik seviyesine göre değişiklik gösterir. Dünyaya, fizik aleme daha yakın alanlar çok yoğundur. Fizik alemden uzaklaşıp farklı bir boyuta yaklaşan alanlar ise, gitgide daha ince, daha seyyal bir hal alır.

Her ölüm yeni bir imtihan ve hesaplaşma devresi, yeni bir imkan kapısı, yeni bir atılım ve yükseklik kazanmak için yeni bir kuvvetlenmedir. Vicdanı ve şuuru aydınlık olan bir varlık için ölüm, bir öğretimin bitişi, yeni bir öğretimin başlangıcıdır. Şuurun kapalı, dar, bağımlı olması halinden açık, geniş, serbest hale geçmesi, kaba maddesel etkilerden kurtulması demektir.

Ölebilmek de bir sanattır. Öyle bir sanat ki uzun bir tekamülün oldukça ileri safhalarında meydana gelen bir bilgidir.

Tekrardoğuş

Klasik tanımıyla tekrar ete girmek, tekrar doğmak, tekrar bedenlenmek anlamına gelen tekrardoğuşu Batı'da ilk defa bir realite olarak ortaya koyan Allan Kardec'tir.

Tekrardoğuş, bir tekamül aracı olarak, evrensel bir yasadır. Tekamül etmekte olan her ruh varlığı, madde içinde deneyim ve görgüsünü artırmak için çeşitli bedenler ve kimliklere bürünerek, sayısız kereler maddesel alemlere bağlanırlar. Tekrardoğuş bir inanç değil İlahi bir yasadır.

Bir tek hayat içersinde bile görüş ve düşüncelerimizin değişip geliştiğini göz önüne alırsak daha iyiye doğru sonsuz gelişim için tekrardoğuşların evrensel bir yasa olduğunu da kabul etmemiz zor olmaz. Her tekrar bedenleniş sonsuz tekamül yolunda eksiklerimizi tamamlamak için yaratılmış fırsatlardır. İşte insan, hayatlar boyunca bu tecrübeyi yaşar durur. Daima değişim içerisinde çeşitli realiteleri yaşayarak değişmeyecek gerçeğe ulaşmak ister.

Her enkarnasyon ruhun bilgisini artırır ve onun evren yasalarına nüfuz etmesini sağlar. Evrende her yer varlıkla ve hayatla doludur. Her ortam bir tekamül yeridir ve varlıklar burada yaşayarak bilgi ve tecrübe edinirler. Tekamül ortamları sonsuz olduğu gibi tekrardoğuşlar da sonsuzdur. Tekamülün sonsuzluğu yanında sadece dünya bilgi ve tecrübesini göz önüne alsak bile, bir insan ömrünün bu kadar bilgi ve tecrübeyi elde etmesine zamanı ve enerjisi yetmez. Bu nedenle de tekrardoğuşlarla yeni imkanlar sağlanır ve tekamül hızlandırılır.

Şuurlu, iradeli ve etki gücüne sahip ruh, İlahi İrade Yasalarına uyarak, madde kainatında sürekli bir yolculuğa çıkmıştır. Maddeyi tanıyacak, bilgi ve görgüsünü arttıracak, ona hakim olarak maddeyi de geliştirecektir. Ölümsüz dediğimiz ruh varlığının uçsuz bucaksız, bildiğimiz ve bilmediğimiz, algıladığımız ve algılayamadığımız madde kainatını tanıması bir ömre sığacak bir iş değildir. Bu nedenle tekrardoğuş, tekamülün gerçekleşmesini sağlayan bir süreçtir, bir işlemdir. Kesinlikle amaç değildir.

Tekrardoğuş insanlık kadar eskidir. Bilebildiğimiz insanlık tarihi içerisinde hemen her topluluğun bazıları tamamen, bazıları kısmen, bazıları da hatalı olarak tekrardoğuş yasasını biliyorlardı. Bunlar dökümanlarıyla mevcuttur. Dünyanın dört bir yanında her devirde, birbirleriyle ilişkisi bile olmayan insanların, tekrardoğuş yasasının inceliklerini bilmelerini tesadüf olarak açıklamak imkansızdır. En eski devirlerden beri, en ilkel inançlardan, en gelişmiş dinlere kadar hepsinde açık ya da kapalı ifadelerle tekrardoğuştan söz edilmiştir.

Medyomluk

Bedensiz varlıklarla ruhsal bağlantı kurup, insanlarla ruhlar arasında iletişimi sağlayan, hassas yapılı, özel yeteneklere sahip kimseye medyom denir.

Medyomluk, yapmış olduğu fonksiyon ve meydana getirmiş olduğu işler bakımından dünyanın en eski irtibat aracıdır. Medyomlar göksel dünyayla, yani ahiret dediğimiz ruhsal dünya ile fizik dünya arasındaki bağlantıyı en sağlıklı şekilde kurabilecek, birini diğerine bağlayabilecek, ruhsal alemdeki ilkeleri ve yasaları fizik aleme aktarabilecek ve anlatabilecek güçte olan varlıklardır. Medyomluk kendini ruhsal dünyaya teslim etmektir. Kendini ruhsal dünyaya teslim eden biri gerçekten gerekiyorsa medyomlaşabilir ve ruhsal dünya ile fizik dünya arasındaki irtibatı en güvenli şekilde meydana getirebilir.
Medyomluk çeşitlidir. Başlıca iki kısma ayrılır:

1- Fiziksel Medyomluk

2- Zihinsel Medyomluk

Fiziksel Medyomluk: Darbeci, telekinetik, ışık, direkt ses, apor, materyalizasyon(ektoplazmik) ruhsal fotoğrafçılık, levitasyon, mulajcılık, tekinsiz ev, dedublüman vs.
Zihinsel Medyomluk: Görücü, durugörür, duruişitir, sezgisel, bedenlenme, yazıcı, çizici, psikometri, içsel, darbeci, şifacı, telepat, önceden bilici, radyestezist vs.
Ruh varlığının fizik planlarla kurulacak irtibatta bir aracıya ihtiyaç vardır. Bu aracı medyomdur.

Ruh varlığı fizik planlardaki bedenlenmiş kişilerle irtibat kurabilmek, o alanlarla işbirliği yapabilmek için bir enerji alanı meydana getirir ve o enerji alanıyla kontakt kurabilir.
Ruhların öğretilerinin bir nevi tercümanı olan medyomlar insanların maneviyatının olumlu yönde gelişiminde ve yenilenmesinde önemli rol oynarlar.
Medyomluğun esası kişisel istek ve beklentilerinin tümüyle bastırılmasına, pek çok çileli durumlarla başbaşa kalmaya dayanır. Öyle bir durumdur ki psişik mekanizmanın gücü ve bunun şuurlu olarak uygulamaya konulması bir tür iletişim hattı yaratır. Bu iletişim hattı aracılığıyla ruhsal rehberler aracı medyom kanalı ile başka insanların ihtiyaçlarını karşılarlar.
Medyomluk kapsamı geniş ve önemi evrensel olan bir vazife fikrine, vazifesini bilmeye ve bu vazifesini yapmaya dayanır. Medyomluk her dönemde ve her toplumda gizli ya da açık olarak mevcut olmuştur.

Medyomlar ruhsal planların dünya insanlığının gelişimiyle ilgili işlevinin yürütülmesinde aracılık etmişlerdir ve etmeye de devam edeceklerdir.